Ζακλίν ντε Ρομιγύ

«Όλος ο κόσμος πρέπει να μάθει Ελληνικά, γιατί ή 'Ελληνική γλώσσα μας βοηθάει πρώτα απ' όλα να καταλάβουμε τη δική μας γλώσσα». - J.d.R.

«Το να µάθεις να σκέφτεσαι, να κρίνεις, να είσαι ακριβολόγος και να ζυγίζεις τις λέξεις σου, να ανταλλάσσεις ιδέες, να ακούς τον άλλον σηµαίνει ότι είσαι ικανός να κάνεις διάλογο. Είναι ο µόνος τρόπος για να µετριάσεις τη βία που ορθώνεται γύρω µας».

«Οι λέξεις είναι το φρούριο που προφυλάσσει από την κτηνωδία. Οταν δεν γνωρίζουµε, όταν δεν µπορούµε να εκφραστούµε, όταν χειριζόµαστε τα πράγµατα κατά προσέγγιση όπως κάνουν πολλοί νέοι σήµερα, όταν τα λόγια δεν είναι αρκετά για να ακουστούν, όταν ο λόγος δεν είναι επεξεργασµένος επειδή η σκέψη είναι ασαφής, τότε δεν µένει παρά η γροθιά, το ξύλο, η τυφλή βία. Κι αυτη απειλεί να στραγγαλίσει τον δυτικό, ανθρωπιστικό ιδανικό µας κόσµο».

Πηγές: 29 ~ Ζακλίν ντε Ρομιγύ: "Στις θάλασσες που ταξίδεψε ο Οδυσσέας" , Ζακλίν ντε Ρομιγί: «Στην πολιτική δεν αρκεί η διαφάνεια»

Τὸ ρῆμα ὁράω-ῶ - ὁράομαι-ῶμαι

Τὸ ρῆμα ὁράω-ῶ - ὁράομαι-ῶμαι.

	Ενεστώτας	Παρατατικός	Μέλλοντας (μέσος με ενεργητική σημασία)	Αόριστος (β’)
Οριστική	ὁρῶ ὁρᾷς ὁρᾷ ὁρῶμεν ὁρᾶτε ὁρῶσι(ν)	ἑώρων ἑώρας ἑώρα ἑωρῶμεν ἑωρᾶτε ἑώρων	ὄψομαι ὄψῃ ἤ ὄψει ὄψεται ὀψόμεθα ὄψεσθε ὄψονται	εἶδον εἶδες εἶδε(ν) εἴδομεν εἴδετε εἶδον
Υποτακτική	ὁρῶ ὁρᾷς ὁρᾷ ὁρῶμεν ὁρᾶτε ὁρῶσι(ν)			ἴδω ἴδῃς ἴδῃ ἴδωμεν ἴδετε ἴδωσι(ν)
Ευκτική	ὁρῷμι ἤ ὁρῴην ὁρῷς ἤ ὁρῴης ὁρῷ ἤ ὁρῴη ὁρῷμεν ὁρῷτε ὁρῷεν		ὀψοίμην ὄψοιο ὄψοιτο ὀψοίμεθα ὄψοισθε ὄψοιντο	ἴδοιμι ἴδοις ἴδοι ἴδοιμεν ἴδοιτε ἴδοιεν
Προστακτική	- ὅρα ὁράτω - ὁρᾶτε ὁρώντων			- ἰδέ ἰδέτω - ἴδετε ἰδόντων ἤ ἰδέτωσαν
Απαρέμφατο	ὁρᾶν		ὄψεσθαι	ἰδεῖν
Μετοχή	ὁρῶν ὁρῶρα ὁρῶν		ὀψόμενος ὀψομένη ὀψόμενον	ἰδών ἰδοῦσα ἰδόν

	Παρακείμενος	Υπερσυντέλικος	Τετελεσμένος μέλλοντας
Οριστική	ἑώρακα ἑώρακας ἑώρακε(ν) ἑωράκαμεν ἑωράκατε ἑωράκασι(ν)	ἑωράκειν ἑωράκεις ἑωράκει ἑωράκεμεν ἑωράκετε ἑωράκεσαν	ἑορακώς ἔσομαι ἑορακώς ἔσῃ (-ει) ἑορακώς ἔσται ἑορακότες ἐσόμεθα ἑορακότες ἔσεσθε ἑορακότες ἔσονται
Υποτακτική	ἑορακώς ὦ ἑορακώς ᾖς ἑορακώς ᾖ ἑορακότες ὦμεν ἑορακότες ἦτε ἑορακότες ὦσι(ν)
Ευκτική	ἑορακώς εἴην ἑορακώς εἴης ἑορακώς εἴη ἑορακότες εἶμεν ἑορακότες εἶτε ἑορακότες εἴησαν ἤ εἶεν		ἑορακώς ἐσοίμην ἑορακώς ἔσοιο ἑορακώς ἔσοιτο ἑορακότες ἐσοίμεθα ἑορακότες ἔσοισθε ἑορακότες ἔσοιντο
Προστακτική	- ἑορακώς ἴσθι ἑορακώς ἔστω - ἑορακότες ἔστε ἑορακότες ἔστων
Απαρέμφατο	ἑορακέναι		ἑορακώς ἔσεσθαι
Μετοχή	ἑορακώς ἑορακυῖα ἑορακός		ἑορακώς ἐσόμενος ἑορακυῖα ἐσομένη ἑορακός ἐσόμενον

* Στον παρακείμενο, υπάρχει και ο τύπος ἑόρακα (κλίνεται ομαλά). Υπάρχει επίσης και παρακείμενος β’, ὄπωπα.

ΜΕΣΗ ΚΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ

	Ενεστώτας	Παρατατικός	Μέσος αόριστος (β΄)	Παρακείμενος
Οριστική	ὁρῶμαι ὁρᾷ ὁρᾶται ὁρώμεθα ὁρᾶσθε ὁρῶνται	ἑωρώμην ἑωρῶ ἑωρᾶτο ἑωρώμεθα ἑωρᾶσθε ἑωρῶντο	εἰδόμην εἴδου εἴδετο εἰδόμεθα εἴδεσθε εἴδοντο	ἑώραμαι ἑώρασαι ἑώραται ἑωράμεθα ἑώρασθε ἑώρανται ἤ ὦμμαι ὦψαι ὦπται ὤμμεθα ὦφθε ὠμμένοι εἰσί(ν)
Υποτακτική	ὁρῶμαι ὁρᾷ ὁρᾶται ὁρώμεθα ὁρᾶσθε ὁρῶνται		ἴδωμαι ἴδῃ ἴδηται ἰδώμεθα ἴδησθε ἴδωνται	ἑωραμένος ὦ ἑωραμένος ᾖς ἑωραμένος ᾖ ἑωραμένοι ὦμεν ἑωραμένοι ἦτε ἑωραμένοι ὦσι(ν)
Ευκτική	ὁρῴμην ὁρῷο ὁρῷτο ὁρῴμεθα ὁρῷσθε ὁρῷντο		ἰδοίμην ἴδοιο ἴδοιτο ἰδοίμεθα ἴδοισθε ἴδοιντο	ἑωραμένος εἴην ἑωραμένος εἴης ἑωραμένος εἴη ἑωραμένοι εἶμεν ἑωραμένοι εἶτε ἑωραμένοι εἴησαν ἤ εἶεν
Προστακτική	- ὁρῶ ὁράσθω - ὁρᾶσθε ὁράσθων		- ἰδοῦ ἰδέσθω - ἴδεσθε ἰδέσθων	- ἑώρασο ἑωράσθω - ἑώρασθε ἑωράσθων ἤ - ὦψο ὤφθω - ὦφθε ὤφθων
Απαρέμφατο	ὁρᾶσθαι		ἰδέσθαι	ἑωρᾶσθαι ἤ ὦφθαι
Μετοχή	ὁρώμενος ὁρωμένη ὁρώμενον		ἰδόμενος ἰδομένη ἰδόμενον	ἑωραμένος ἑωραμένη ἑωραμένον ἤ ὠμμένος ἤμμένη ὠμμένον

	Υπερσυντέλικος	Τετελεσμένος μέλλοντας	Παθητικός μέλλοντας	Παθητικός αόριστος
Οριστική	ἑωράμην ἑώρασο ἑώρατο ἑωράμεθα ἑώρασθε ἑώραντο ἤ ὤμμην ὦψο ὦπτο ὤμμεθα ὦφθε ὠμμένοι ἦσαν	ἑωραμένος (ἤ ὠμμένος) ἔσομαι ἑωραμένος ἔσῃ (-ει) ἑωραμένος ἔσται ἑωραμένοι (ἤ ὠμμένοι) ἐσόμεθα ἑωραμένοι ἔσεσθε ἑωραμένοι ἔσονται	ὀφθήσομαι ὀφθήσῃ (-ει) ὀφθήσεται ὀφθησόμεθα ὀφθήσεσθε ὀφθησόμεθα ὀφθήσεσθε ὀφθήσονται	ὤφθην ὤφθης ὤφθη ὤφθημεν ὤφθητε ὤφθησαν
Υποτακτική				ὀφθῶ ὀφθῇς ὀφθῇ ὀφθῶμεν ὀφθῆτε ὀφθῶσι(ν)
Ευκτική		ἑωραμένος (ἤ ὠμμένος) ἐσοίμην ἑωραμένος ἔσοιο ἑωραμένος ἔσοιτο ἑωραμένοι (ἤ ὠμμένοι) ἐσοίμεθα ἑωραμένοι ἔσοισθε ἑωραμένοι ἔσοιντο	ὀφθησοίμην ὀφθήσοιο ὀφθήσοιτο ὀφθησοίμεθα ὀφθήσοισθε ὀφθήσοιντο	ὀφθείην ὀφθείης ὀφθείη ὀφθείημεν ἤ ὀφθεῖμεν ὀφθείητε ἤ ὀφθεῖτε ὀφθείησαν ἤ ὀφθεῖεν
Προστακτική				- ὄφθητι ὀφθήτω - ὄφθητε ὀφθέντων ἤ ὀφθήτωσαν
Απαρέμφατο		ἑωραμένος (ἤ ὠμμένος) ἔσεσθαι	ὀφθήσεσθαι	ὀφθῆναι
Μετοχή		ἑωραμένος (ἤ ὠμμένος) ἐσόμενος ἑωραμένη (ἤ ὠμμένη) ἐσομένη ἑωραμένον (ἤ ὠμμένον) ἐσόμενον	ὀφθησόμενος ὀφθησομένη ὀφθησόμενον	ὀφθείς ὀφθεῖσα ὀφθέν

Τὸ ρῆμα βάλλω – βάλλομαι

Τὸ ρῆμα βάλλω – βάλλομαι.

	Ενεστώτας	Παρατατικός	Μέλλοντας	Αόριστος (β)
Οριστική	βάλλω βάλλεις βάλλει βάλλομεν βάλλετε βάλλουσι(ν)	ἔβαλλον ἔβαλλες ἔβαλλε(ν) ἐβάλλομεν ἐβάλλετε ἔβαλλον	βαλῶ (-έω) βαλεῖς βαλεῖ βαλοῦμεν βαλεῖτε βαλοῦσι(ν)	ἔβαλον ἔβαλες ἔβαλε(ν) ἐβάλομεν ἐβάλετε ἔβαλον
Υποτακτική	βάλλω βάλλῃς βάλλῃ βάλλωμεν βάλλητε βάλλωσι(ν)			βάλω βάλῃς βάλῃ βάλωμεν βάλητε βάλωσι(ν)
Ευκτική	βάλλοιμι βάλλοις βάλλοι βάλλοιμεν βάλλοιτε βάλλοιεν		βαλοῖμι ἤ βαλοίην βαλοῖς ἤ βαλοίης βαλοῖ ἤ βαλοίη βαλοῖμεν βαλοῖτε βαλοῖεν	βάλοιμι βάλοις βάλοι βάλοιμεν βάλοιτε βάλοιεν
Προστακτική	- βάλλε βαλλέτω - βάλλετε βαλλόντων ἤ βαλλέτωσαν			- βάλε βαλέτω - βάλετε βαλόντων ἤ βαλέτωσαν
Απαρέμφατο	βάλλειν		βαλεῖν	βαλεῖν
Μετοχή	βάλλων βάλλουσα βάλλον		βαλῶν βαλοῦσα βαλοῦν	βαλών βαλοῦσα βαλόν

	Παρακείμενος	Υπερσυντέλικος	Τετελεσμένος μέλλοντας
Οριστική	βέβληκα βέβληκας βέβληκε(ν) βεβλήκαμεν βεβλήκατε βεβλήκασι(ν)	ἐβεβλήκειν ἐβεβλήκεις ἐβεβλήκει ἐβεβλήκεμεν ἐβεβλήκετε ἐβεβλήκεσαν	βεβληκώς ἔσομαι βεβληκώς ἔσῃ (-ει) βεβληκώς ἔσται βεβληκότες ἐσόμεθα βεβληκότες ἔσεσθε βεβληκότες ἔσονται
Υποτακτική	βεβληκώς ὧ βεβληκώς ᾖς βεβληκώς ᾖ βεβληκότες ὦμεν βεβληκότες ἦτε βεβληκότες ὦσι(ν)
Ευκτική	βεβληκώς εἴην βεβληκώς εἴης βεβληκώς εἴη βεβληκότες εἶμεν βεβληκότες εἶτε βεβληκότες εἴησαν ἤ εἶεν		βεβληκώς ἐσοίμην βεβληκώς ἔσοιο βεβληκώς ἔσοιτο βεβληκότες ἐσοίμεθα βεβληκότες ἔσοισθε βεβληκότες ἔσοιντο
Προστακτική	- βεβληκώς ἴσθι βεβληκώς ἔστω - βεβληκότες ἔστε βεβληκότες ἔστων
Απαρέμφατο	βεβληκέναι		βεβληκώς ἔσεσθαι
Μετοχή	βεβληκώς βεβληκυῖα βεβληκός		βεβληκώς ἐσόμενος βεβληκυῖα ἐσομένη βεβληκός ἐσόμενον

ΜΕΣΗ ΚΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ

	Ενεστώτας	Παρατατικός	Μέσος μέλλοντας	Μέσος αόριστος (β)	Παρακείμενος
Οριστική	βάλλομαι βάλλῃ ἤ βάλλει βάλλεται βαλλόμεθα βάλλεσθε βάλλονται	ἐβαλλόμην ἐβάλλου ἐβάλλετο ἐβαλλόμεθα ἐβάλλεσθε ἐβάλλοντο	βαλοῦμαι (-έομαι) βαλῇ ἤ βαλεῖ βαλεῖται βαλούμεθα βαλεῖσθε βαλοῦνται	ἐβαλόμην ἐβάλου ἐβάλετο ἐβαλόμεθα ἐβάλεσθε ἐβάλοντο	βέβλημαι βέβλησαι βέβληται βεβλήμεθα βέβλησθε βέβληνται
Υποτακτική	βάλλωμαι βάλλῃ βάλληται βαλλώμεθα βάλλησθε βάλλωνται			βάλωμαι βάλῃ βάληται βαλώμεθα βάλησθε βάλωνται	βεβλημένος ὦ βεβλημένος ᾖς βεβλημένος ᾖ βεβλημένοι ὦμεν βεβλημένοι ἦτε βεβλημένοι ὦσι(ν)
Ευκτική	βαλλοίμην βάλλοιο βάλλοιτο βαλλοίμεθα βάλλοισθε βάλλοιντο		βαλοίμην βαλοῖο βαλοῖτο βαλοίμεθα βαλοῖσθε βαλοῖντο	βαλοίμην βάλοιο βάλοιτο βαλοίμεθα βάλοισθε βάλοιντο	βεβλημένος εἴην βεβλημένος εἴης βεβλημένος εἴη βεβλημένοι εἶμεν βεβλημένοι εἶτε βεβλημένοι εἴησαν ἤ εἶεν
Προστακτική	- βάλλου βαλλέσθω - βάλλεσθε βαλλέσθων			- βαλοῦ βαλέσθω - βάλεσθε βαλέσθων	- βέβλησο βεβλήσθω - βέβλησθε βεβλήσθων
Απαρέμφατο	βάλλεσθαι		βαλεῖσθαι	βαλέσθαι	βεβλῆσθαι
Μετοχή	βαλλόμενος βαλλομένη βαλλόμενον		βαλούμενος βαλουμένη βαλούμενον	βαλόμενος βαλομένη βαλόμενον	βεβλημένος βεβλημένη βεβλημένον

	Υπερσυντέλικος	Τετελεσμένος μέλλοντας	Παθητικός μέλλοντας	Παθητικός αόριστος
Οριστική	ἐβεβλήμην ἐβέβλησο ἐβέβλητο ἐβεβλήμεθα ἐβέβλησθε ἐβέβληντο	βεβλήσομαι βεβλήσῃ (-ει) βεβλήσεται βεβλησόμεθα βεβλήσεσθε βεβλήσονται ἤ βεβλημένος ἔσομαι βεβλημένος ἔσῃ (-ει) βεβλημένος ἔσται βεβλημένοι ἐσόμεθα βεβλημένοι ἔσεσθε βεβλημένοι ἔσονται	βληθήσομαι βληθήσῃ ἤ βληθήσει βληθήσεται βληθησόμεθα βληθήσεσθε βληθήσονται	ἐβλήθην ἐβλήθης ἐβλήθη ἐβλήθημεν ἐβλήθητε ἐβλήθησαν
Υποτακτική				βληθῶ βληθῇς βληθῇ βληθῶμεν βληθῆτε βληθῶσι(ν)
Ευκτική		βεβλησοίμην βεβλήσοιο βεβλήσοιτο βεβλησοίμεθα βεβλήσοισθε βεβλήσοιντο ἤ βεβλημένος ἐσοίμην βεβλημένος ἔσοιο βεβλημένος ἔσοιτο βεβλημένοι ἐσοίμεθα βεβλημένοι ἔσοισθε βεβλημένοι ἔσοιντο	βληθησοίμην βληθήσοιο βληθήσοιτο βληθησοίμεθα βληθήσοισθε βληθήσοιντο	βληθείην βληθείης βληθείη βληθείημεν ἤ βληθεῖμεν βληθείητε ἤ βληθεῖτε βληθείησαν ἤ βληθεῖεν
Προστακτική				- βλήθητι βληθήτω - βλήθητε βληθέντων ἤ βληθήτωσαν
Απαρέμφατο		βεβλήσεσθαι ἤ βεβλημένος ἔσεσθαι	βληθήσεσθαι	βληθῆναι
Μετοχή		βεβλησόμενος βεβλησομένη βεβλησόμενον ἤ βεβλημένος ἐσόμενος βεβλημένη ἐσομένη βεβλημένον ἐσόμενον	βληθησόμενος βληθησομένη βληθησόμενον	βληθείς βληθεῖσα βληθέν